Slachtingen

Rituele Slachtingen

Afdeling 4. Dieren

Onderafdeling 1 slachten van dieren

Slachtingen


Voor zover het vlees uitsluitend bestemd is om te voorzien in de behoeften van de eigenaar en zijn gezin, is het slachten van gevogelte, klein gekweekt wild of konijnen, elders dan in een slachthuis toegelaten.Artikel 47

Het is verboden schapen, geiten, varkens of groot wild te slachten, tenzij met schriftelijke en voorafgaandelijke toelating van de burgemeester.

 

Rituele slachtingen thuis zijn te allen tijde verboden.

 

Het offerfeest is naast het suikerfeest, de belangrijkste feestdag van het islamitische jaar.

Volgens de islamitische voorschriften moet het slachten gebeuren door het doorsnijden van de luchtpijp en de bloedvaten van de hals van het dier. Voor de meeste islamitische gemeenschappen geldt dat dit gebeurd zonder voorafgaandelijke bedwelming. Door een beslissing van minister voor dierenwelzijn Ben Weyts is het wettelijk verboden dieren onverdoofd te slachten in tijdelijke inrichtingen. Dit kan enkel nog in een permanent slachthuis. Het tijdstip van het offerfeest wordt bepaald door de islamitische kalender.

Met ingang van 2015 wordt de Europese verordening 1099/2009 inzake de bescherming van dieren bij het doden, volledig toegepast. Dit betekent dat, in tegenstelling tot voorgaande jaren, slachtingen zonder voorafgaande verdoving enkel in een erkend slachthuis kunnen doorgaan.”4. Indien dieren worden geslacht volgens, speciale methoden die vereist zijn voor religieuze riten, zijn de voorschriften van lid 1 niet van toepassing mits het slachten plaatsvindt in een slachthuis.”(art.4 van verordening 1099/2009)

Dit betekent dat de rituele slachtingen voor het offerfeest zowel in een erkend slachthuis als op een tijdelijk erkende slachtplaats kan doorgaan. Het is wettelijk verboden dieren onverdoofd te slachten in tijdelijke inrichtingen. Dat kan enkel nog in een erkend, permanent slachthuis.

 

De regels die gelden voor het rituele slachten, met inbegrip van het offerfeest, zijn gesteund op de godsdienstige voorschriften en op de Europese, federale, Vlaamse en lokale regelgeving.

 

In het kader van deze rituele slachtingen dient ook de wet op het dierenwelzijn en in het bijzonder het dierenvervoer en de slachthandeling nageleefd te worden.

 

Slachtingen volgens een religieuze ritus mogen in geen geval buiten een erkend slachthuis of tijdelijk erkende slachtplaats plaatsvinden. Rituele thuisslachtingen zijn verboden.

 

Het transport van de dieren:

-       naar een tijdelijke slachtplaats: Het vervoer kan gebeuren door middel van een auto indien het welzijn van het dier kan gegarandeerd worden.

-       Naar een erkend slachthuis: Dit dient te gebeuren in een vervoermiddel dat grondig gereinigd en ontsmet kan worden. Schapen of geiten mogen niet in een volledig afgesloten koffer van een personenwagen of met samengebonden poten vervoerd worden.

Andere (thuis)slachtingen:

Particulieren die een dier willen slachten moeten daarvoor een slachtbewijs hebben (met uitzondering van konijnen, gevogelte en klein wild).

 

Particuliere slachtingen zijn slachtingen van een dier waarvan het vlees bestemd is voor de uitsluitende behoeften van de eigenaar en van zijn gezin. Het is verboden om het vlees (ook niet een deel ervan) van particuliere slachtingen in het handelscircuit te brengen of aan derden af te staan. Dit is immers uitsluitend bestemd voor de behoeften van de eigenaar en zijn gezin.

 

Vanaf 1 december 2004 gelden volgende regels voor de aangifte van particuliere slachtingen en thuisslachtingen:

 

Het slachten van als landbouwhuisdier gehouden hoefdieren, mag in regel alleen gebeuren in een erkend slachthuis. Welke dieren er mogen geslacht worden, blijkt uit de erkenning die door de minister aan het slachthuis werd verstrekt. Op de regel dat dieren in een slachthuis geslacht moeten worden, gelden specifieke uitzonderingen waarbij alle of een deel van de slachtverrichtingen op een andere plaats mogelijk zijn:

De slachting door een particulier te zijnen huize van varkens, schapen en geiten.

 

Het kelen en uitbloeden van als landbouw gehouden hoefdieren bij een noodslachting.

Voor varkens, schapen en geiten heeft de particulier dus de keuze om de dieren in een slachthuis of bij hem thuis te (laten) slachten. Runderen en evenhoevigen moeten echter altijd, dus ook in geval van particuliere slachting, in een slachthuis worden geslacht.

 

In geval van particuliere thuisslachting geldt dat de slachtaangifte minstens twee werkdagen op voorhand door de eigenaar zelf bij het onthaal van de gemeente moet worden gedaan. Eenmalig dient een registratienummer aangevraagd te worden. Dit registratienummer dient bij gehouden te worden voor volgende slachtingen. De particulier ontvangt een aangiftebewijs dat hij zelf dient te bewaren tot het eind van het jaar volgend op de slachting.

 

Om als aangever van een particuliere slachting te kunnen optreden, moet men zich voorafgaand eenmalig laten registreren in de gemeente of de zetel van de provinciale controle-eenheid van het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen.

 

Het is verboden om vlees van particuliere slachtingen in het handelscircuit te brengen.

doorsturen
Aanmelden

Organisatie Willebroek - Pastorijstraat 1  - 2830 Willebroek - Tel. 03 866 90 00 - gratis nummer 0800 92830 - Fax 03 886 16 32 - E-mail info@willebroek.be

Contact webmaster